Podczas gdy zharmonizowane normy europejskie zazwyczaj dotyczą pojedynczych wyrobów, to ETA najczęściej obejmuje zestawy tzn. wyroby stanowiące zestaw komponentów umieszczanych na rynku w jednej transakcji handlowej. Zamiast umieszczania oznakowania CE na wszystkich komponentach osobno i deklarowania ich właściwości użytkowych indywidualnie, producent może wybrać oznakowanie CE zestawu jako całości, deklarując właściwości użytkowe kilku wyrobów stosowanych w zdefiniowanym zestawie. Procedura ta pozwala producentowi na deklarowanie właściwości użytkowych całego zestawu (np. odporności ogniowej, odporności na uderzenie, izolacyjności od dźwięków powietrznych). W sytuacji gdy wykonawca wbudowuje zestaw w sposób opisany w ETA może on polegać na zadeklarowanych przez producenta właściwościach użytkowych zestawu, unikając dzięki temu konieczności wykazywania tych właściwości na potrzeby władz lub inwestora gdyby stosował pojedyncze wyroby noszące oznakowanie CE.
Istnieje jednak nieliczna grupa wyrobów objętych przez więcej niż jedną dyrektywę i dopiero w tym przypadku wykonawcy mogą zostać zaangażowani w procedurę prowadzącą do oznakowania CE. Dyrektywa maszynowa jest przykładem dyrektywy, która obejmuje swym zasięgiem nie tylko etap umieszczania wyrobów na rynku lecz także etap oddawania do użytkowania. W przypadku gdy wyroby budowlane podlegają także np. dyrektywie maszynowej, wykonawca powinien stosować się do instrukcji wbudowywania opracowanej przez producenta. Jeżeli jednak producent musi zmodyfikować wyrób, aby wbudować go do konkretnego obiektu lub dostosować wyrób do konkretnych potrzeb, w takich przypadkach staje się on odpowiedzialny za umieszczenie oznakowania CE na wyrobie zgodnie z postanowieniami dyrektywy maszynowej. Dyrektywa maszynowa obejmuje wszystkie wyroby posiadające ruchome elementy zasilane elektrycznie (np. drzwi i bramy).
W większości przypadków wprowadzenie oznakowania CE doprowadziło do opracowania nowych specyfikacji wyrobów (Norm Europejskich i Europejskich Aprobat Technicznych), które powinny zastąpić istniejące do tej pory krajowe specyfikacje. Państwa Członkowskie powinny doprowadzić do opracowania odpowiednich nowych lub zrewidowanych zasad dobrej praktyki (np. przystosowując stare zasady poprzez "krajowe dokumenty aplikacyjne", czyniąc je zgodnymi z nowymi specyfikacjami wyrobów), dostarczając informacje dotyczące wbudowywania wyrobów budowlanych do obiektów oraz odnosząc się do zharmonizowanych specyfikacji wyrobów (np. poziomy i klasy cech wyrobu). Użytkownicy powinni wziąć pod uwagę tego rodzaju nowe krajowe dokumenty.
Jedną z najistotniejszych korzyści odnoszonych z oznakowania CE będzie to, że wszystkie wyroby będą oceniane na podstawie takiego samego badania albo innych metod oceny, niezależnie od pochodzenia wyrobów. Stąd cechy i właściwości użytkowe wyrobów staną się porównywalne, a ponadto uniknie się wielokrotnych badań.
Dlaczego zamiast Norm Europejskich stosuje się niekiedy ETA jako dokument odniesienia dla oznakowania CE?
W przeciwieństwie do zharmonizowanych Norm Europejskich, które dotyczą grupy wyrobów, Europejskie Aprobaty Techniczne (ETA) odnoszą się do konkretnego wyrobu indywidualnego producenta. ETA stanowi pozytywną ocenę wyrobu do zamierzonego stosowania, określającą cechy i właściwości wyrobu. ETA zazwyczaj zawiera założenia dotyczące wbudowywania wyrobu w obiekty. Lista wyrobów objętych ważnymi ETA jest dostępna w internetowej bazie danych (patrz www.eota.be ).
Chociaż dla większości wyrobów budowlanych oznakowanie CE jest już obowiązkowe lub stanie się takie do końca 2008 r. zawsze będą istniały wyroby dla których nie będzie ono jeszcze obowiązkowe z uwagi na tzw. "okresy przejściowe" ustalane przez Komisję Europejską dla każdej nowej zharmonizowanej Normy Europejskiej i Wytycznych do Europejskich Aprobat Technicznych. Oznakowanie CE jest możliwe na początku tego okresu, a po jego upłynięciu wyroby objęte zharmonizowaną Normą Europejską lub Wytycznymi do Europejskich Aprobat Technicznych powinny nosić oznakowanie CE. Okres przejściowy zazwyczaj trwa rok lub 2 lata. Ponadto są wyroby których nie dotyczy (jeszcze) oznakowanie CE.
Czy oznakowanie CE obejmuje wszystkie cechy wyrobu i jakie jest znaczenie dodatkowych krajowych lub dobrowolnych oznakowań?
Z uwagi na to, że oznakowanie CE odnosi się do wymagań regulowanych prawem w Państwach Członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego, nie musi ono obejmować wszystkich cech które są ważne ze względu na zamierzone zastosowanie wyrobu, jego montaż lub estetykę. Producenci, którzy zdecydują się na deklarowanie cech, ponad te wymagane na potrzeby oznakowania CE lub chcą wykazać zgodność z całą Normą Europejską (nie tylko z Załącznikiem ZA) albo też z innymi właściwymi specyfikacjami, mogą umieścić dodatkowe znaki na swoich wyrobach pod warunkiem, że znaki te nie zakłócają ani nie powodują nieporozumień co do znaczenia i formy samego oznakowania CE. Kolejnym powodem uzasadniającym wykorzystanie dodatkowych znaków może być decyzja producenta, aby strona trzecia zweryfikowała zgodność produkcji ze specyfikacjami, w przypadkach gdy oznakowanie CE nie wymaga udziału strony trzeciej. Zamierzeniem tych dodatkowych znaków jest wzbudzanie większego zaufania użytkowników.
W pewnych przypadkach oznakowania CE może znaleźć się odniesienie do "NPD", które oznacza "No Performance Determined - właściwość użytkowa nie oznaczona". Producent może zastosować taką deklarację jeśli dana cecha nie jest istotna ze względu na spełnienie wymagań regulowanych przez prawo państwa, na rynek którego wyrób jest przeznaczony a producent wybiera opcję nie oznaczania właściwości użytkowej tej konkretnej cechy. Stosowanie opcji NPD nie musi oznaczać, że wyrób nie spełnia wymagań dotyczących tej cechy, natomiast użytkownicy nie mogą zakładać, że wyrób zachowa się w sposób satysfakcjonujący pod tym względem.
W zależności od typu wyrobu, oznakowanie CE pojawi się na samym wyrobie, na etykiecie dołączonej do wyrobu, na opakowaniu lub w towarzyszących dokumentach. Zharmonizowana Norma Europejska lub Europejska Aprobata Techniczna określi miejsce, na którym powinno się znaleźć oznakowanie CE.
Oznakowanie CE, które widnieje na wyrobie budowlanym wskazuje, że wyrób ten jest zgodny z Załącznikiem ZA zharmonizowanej normy europejskiej (EN) lub z Europejską Aprobatą Techniczną (ETA) oraz że producent przeprowadził wymagane procedury związane z oceną zgodności.
Informacja towarzysząca oznakowaniu CE określa producenta odpowiedzialnego za umieszczenie wyrobu na rynku oraz jednostkę certyfikującą (w wymaganych przypadkach), która wspomagała producenta w zadaniach atestacyjnych. Ponadto wskazuje zharmonizowaną Normę Europejską lub Europejską Aprobatę Techniczną, stanowiącą podstawę do oznakowania CE, jak również niektóre właściwości użytkowe wyrobu. W przypadku ETA zazwyczaj właściwości użytkowe nie są przedstawiane wraz z oznakowaniem CE, ponieważ użytkownik może znaleźć te informacje w tekście ETA. Odpowiednie właściwości użytkowe są istotne przy spełnianiu wymagań regulowanych przez prawo w jednym lub więcej państw należących do Europejskiego Obszaru Gospodarczego (państwa Unii Europejskiej oraz Norwegia, Islandia i Lichtenstein), tak aby obiekty budowlane w które wbudowywany jest wyrób, mogły spełnić krajowe przepisy.
Tak, pod warunkiem, że spełniają inną funkcję, nie powodują możliwości pomylenia ich z oznakowaniem CE oraz nie zmniejszą czytelności i widoczności oznakowania CE.
Upoważniony przedstawiciel producenta działa w jego imieniu i na jego odpowiedzialność, jako pełnomocnik, wykonując zadania natury administracyjnej. Natomiast odpowiedzialność importera jest odpowiednio większa, ponieważ zgodnie z dyrektywami nowego podejścia, jest on osobą wprowadzającą wyrób na rynek EOG, niezależnie od producenta.
Importer działający w ramach Unii, który wprowadza wyrób z trzeciego kraju na rynek Unii, powinien wypełnić obowiązki prowadzące do oznakowania CE wprowadzanego wyrobu. Powinien także być w stanie dostarczyć władzom nadzoru nad rynkiem kopie deklaracji zgodności WE i udostępnić dokumentację techniczną. Zatem, importer powinien zażądać od producenta formalnych gwarancji na piśmie, że dokumenty będą udostępnione na żądanie władz nadzoru rynkowego
Oznakowanie CE oznacza zadeklarowanie przez osobę fizyczną lub prawną, że wyrób jest zgodny ze wszystkimi mającymi zastosowanie postanowieniami oraz został poddany odpowiednim procedurom oceny zgodności.
Oznakowanie CE wyrobu należy zawsze do obowiązków producenta, nawet w przypadku kiedy w ocenie zgodności bierze udział jednostka notyfikowana. Oznakowanie CE powinno być umieszczane na wyrobie przez producenta lub jego upoważnionego przedstawiciela we Wspólnocie.
Jest to norma opracowana przez CEN lub CENELEC na podstawie mandatu (zlecenia) Komisji Europejskiej, której zadaniem jest przedstawienie sposobu spełnienia wymagań zasadniczych zawartych w dyrektywach nowego podejścia.
Tak. Istnieje wiele wyrobów, szczególnie z zakresu instalacji, które mogą podlegać kilku dyrektywom (np. niskonapięciowej lub o kompatybilności elektromagnetycznej). Komisja wymaga od CEN i EOTA uwzględnienia w zharmonizowanych specyfikacjach technicznych wszelkich niezbędnych informacji na temat innych dyrektyw dotyczących danego wyrobu.
Wymaganiami krajowymi są wszelkie ustawy, rozporządzenia i obowiązujące przepisy administracyjne państw członkowskich dotyczące właściwości użytkowych obiektów budowlanych lub bezpośrednio wyrobów.
